neurosciencereview.eu

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Ważne w przypadku prawnych roszczeń, renty, odszkodowania.

Procedura uzyskania renty chorobowej

dr n. med. Marek Szczerbicki


Dokumenty dotyczące choroby.
Podstawa do starania się o rentę chorobową jest wypełnienie szeregu czynności uwarunkowanych stanem faktycznym i prawnym osoby ubezpieczonej. Na samym początku lekarz prowadzący i ew. konsultanci poświadczają stan czasowej niezdolności do pracy (druki ZLA). Wymagany okres to 6 miesięcy ciągłego zwolnienia lekarskiego. Kolejny etap to utworzenie dokumentu dla ZUS - Zaświadczenie o Stanie Zdrowia do celów rentowych. Szczegóły tego dokumentu są na stronie www ZUS. Osoba wezwana przez Zakład składa razem z tym dokumentem również komplet dokumentacji medycznej (lekarskiej, rehabilitacyjnej, badania obrazowe, laboratoryjne) i inne dane umozliwiające właściwą ocenę stanu zdrowia i orzeczenia zakresu i stopnia niezdolności do pracy. Warto mieć kopie wszystkich dokumentów, a szczególnie takich jak Historia Choroby (zazwyczaj wystarczy Karta Ambulatoryjna), informacja o przebytych zabiegach i operacjach (o ile nie są w Kacie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego), pobyty w sanatoriach. Konieczne są też czytelne dane  (nazwa i adres) zakładu(-ów) opieki zdrowotnej, w którym toczył sie proces diagnostyczny i leczniczy.


Dokumenty dotyczące  zatrudnienia.
Drugi element to brzebieg zatrudnienia zawodowego, z którego wynika, jak długo trwało ubezpieczenie w ZUS. Zazwyczaj okres ten dzieli się na składkowy i nieskładkowy i obejmuje ostatnie lata nauki (dyplom ukończenia studiów), następnie wszystkie świadectwa pracy, lub inne dokumenty, które będą świadczyły o tym, gdzie, kiedy i jak długo trwało zatrudnienie (np. wpisy w legitymacji ubezpieczeniowej, w dowodzie osobistym). Potrzebne są także dokumenty potwierdzające wysokość zarobków (np. druki ZUS Rp-7 wystawione przez pracodawcę, legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca wpisy o zarobkach, zaświadczenia wystawione przez archiwa).
 

Do wniosku o przyznanie renty dołączamy zatem:

  • zaświadczenie o stanie zdrowia wydane przez lekarza prowadzącego leczenie;
  • dokumentację medyczną potwierdzającą leczenie (wyniki badań, karty wypisu ze szpitala itp.);
  • wywiad zawodowy, czyli ankietę wypełnioną przez pracodawcę;
  • kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (druk ZUS Rp-6)
  • dokumenty potwierdzające okresy składkowe (lata aktywności zawodowej, takie jak praca na etacie, prowadzenie działalności gospodarczej ) i nieskładkowe (np. studia , urlop wychowawczy): świadectwa pracy otrzymane od pracodawcy, legitymacja ubezpieczeniowa z wpisami itp.;
  • zaświadczenie pracodawcy o wysokości wynagrodzenia (z 10 kolejnych lub 20 wybranych lat, na formularzu ZUS Rp-7, który dostajemy od pracodawcy) bądź legitymację ubezpieczeniową zawierającą stosowne wpisy, a gdy pracodawca nie istnieje – kopie dokumentacji płacowej sporządzone przez archiwum;
  • kartę wypadku, jeśli zgłaszamy wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy, w drodze do pracy lub z pracy.

UWAGA !
Jeżeli dokumenty potwierdzające staż i wysokość wynagrodzenia sprzed 31.12.1998 r. złożyliśmy razem z wnioskiem o wyliczenie kapitału początkowego, nie należy tych dokumentów dołączać do wniosku o rentę. Wystarczy podać, że dokumenty te zostały złożone z wnioskiem o kapitał początkowy i numer sprawy.


Składanie dokumentów w oddziale ZUS.
Dokumentację medyczną i pracowniczą oraz wypełniony wniosek o przyznanie renty składa się we właściwym dla miejsca zamieszkania oddziale ZUS. Z ewentualnymi pytaniami, można zwrócić się do inspektoratu ZUS.


Decyzja lekarza orzecznika. 
Kolejny etap to wezwanie na badanie przez lekarza orzecznika ZUS. W zakresie działania orzecznika jest określenie  niezdolności do pracy, lub czy są szanse na odzyskanie zdrowia i dalszą pracę. Orzecznik może też stwierdzić, że możliwa jest praca po przekwalifikowaniu, co jednak zawyczaj jest kontrowesyjne, a czasem nierealne. Jego orzeczenie jest podstawą dla ZUS do przyznania lub nie przyznania renty.


Odwołanie się od decyzji.
Jeśli orzeczenie lekarza ZUS będzie niekorzystne i osoba ubiegajaca się nie zgadza się z nim, ma prawo złożyć sprzeciw. Odwołanie kieruje się do komisji lekarskiej ZUS. Pismo składane jest w oddziale ZUS właściwym dla twojego miejsca zamieszkania. Należy to zrobić w ciągu 14 dni od daty otrzymania lekarskiego orzeczenia. Pismo złożone po tym terminie nie będzie brane pod uwagę. W  uzasadnionych przypadkach, jeśli np. orzeczenie wydano w czasie pobytu ubezpieczonego w szpitalu lub w stanie uniemozliwiającym złożenie sprzeciwu, można starać się o inny termin.


Odwoławcza komisja lekarska.
Gdy komisja lekarska uzna sprzeciw za uzasadniony, może wezwać ubezpieczonego na badania komisyjne. Jeśli jednak dołączona dokumentacja będzie wystarczająca do oceny stanu zdrowia, może to odbyć sie zaocznie. Jeśli stan zdrowia, potwierdzony zaświadczeniem lekarskim, uniemożliwia osobiste stawienie się przed  komisją, można być zbadanym – za zgodą chorego– w domu. W przypadkach nie stawienia się w wyznaczonym terminie, odmowie  poddania się obserwacji lub braku zgody na badanie w domu bez ważnej i usprawiedliwionej przyczyny, komisja nie będzie zajmować się sprawą.

Kontrola orzeczenia przez centralę ZUS 
Jeśli decyzja nadal jest niekorzystna, można zwrócić się do prezesa ZUS o skontrolowanie orzeczenia o niezdolności do pracy. Adres do składania wniosku: Warszawa, ul. Czerniakowska 16. Pismo nie ma żadnego wzoru, a w pismie należy podać uzasadnione rozbierzności motywujace prośbę o skontrolowanie orzeczenia. Okres na składanie odwołania to 30 dni od otrzymania orzeczenia.

Orzeczenie Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecnych
Ostateczną instancją orzekajaca w sporze jest sąd pracy i ubezpieczeń społecznych. Odwołanie od decyzji w sprawie renty składa się za pośrednictwem ZUS, który wydał zaskarżaną decyzję, w ciągu miesiąca od dnia jej doręczenia.